Każdy się zastanawia jak prawidłowo połączyć te dwie połówki jabłka. Dlaczego wydaje się nam to tak trudne? Bo patrząc na zachowania obu czworonożnych przyjaciół człowieka – kota i psa widzimy odmienne interpretacje tych samych zachowań.

Machanie ogonem dla psa to sygnał radości , dla kota to sygnał napięcia i irytacji. Głośne dźwięki jak szczekanie i miauczenie dla psa są neutralne i nie wymagają reakcji, dla kota jednak głośna wokalizacja wiąże się ze stresem i dyskomfortem. Innym przykładem jest uderzenie łapkami o ziemię u psów to ewidentne zaproszenie do zabawy, a kot w ten sposób odstrasza przeciwnika.

Komunikacja pupili może być  prosta jeżeli okres socjalizacji a więc między 3 a 10 tygodniem życia rozwój obu zwierząt przebiegał prawidłowo.

Trzy podstawowe strumienie komunikacji to

• Dźwięk
• Zapach – pozwala kotu zostawić wiadomość na odległość. Zapach czeka do momentu, aż ktoś na niego natrafi i go odczyta. Należy do najprostszej i najskuteczniejszej metody komunikacji u kota.
• Mimika i postawa ciała.
  • Postawę i pozycję ciała
  • Rozmiar i kształt źrenic
  • Pozycję uszu
  • Pozycję i ruch ogona
  • Pozycję wibrysów,
  • Stopień najeżenia sierści (piloerekcja)

Zachowanie zwierząt należy interpretować  w całości. Jedynie obserwacja całej postawy kota/psa obrazuje postawę i nastawienie osobnika. Musimy umieć ją odczytać oraz ocenić bezpośrednie otoczenie – kontekst, bo koty inaczej będą się zachowywać na dużej przestrzeni a inaczej w wąskim korytarzu. Dystans skutecznie potrafi rozładować napięcie i zobojętnić nawet trudną sytuację.

Jakie pozytywne sygnały wysyłają koty?:

• Podniesiony ogon na powitanie.
• Ocieranie się głową o twarz, lizanie twarzy i włosów
• Podtykanie pupy pod twarz właściciela
• Ugniatanie łapkami jako wyraz kociego szczęścia.

Koty są oazą spokoju, patrzą, obserwują i reagują w ostateczności lub zmuszone do reakcji. Psiaki to wulkany energii, emanują całym ciałem radość, ekscytacje i każdą inną emocje. W naszym domu jest charcik włoski. Przyznaję, że jest to rasa niesłychanie trudna i wymagająca. Instynkt łowiecki mają bardzo silny, do tego ich kruche, cienkie jak wykałaczki kości i skoczność nieznająca granic – bo z miejsca potrafią wskoczyć wprost do ramion właściciela lub na stół. Nasz egzemplarz ma charakterek, który nie lubi słowa  N I E, lub może tylko go nie słyszy…. W starciu z kotem lub bardziej jego pazurami myśląc o charciej budowie, ekstremalnie cienkiej skórze, braku tkanki tłuszczowej i tendencji do dużej utraty krwi przy najmniejszych urazach stawiam go na przegranej pozycji.

Etapy zapoznawania gatunków są jednakowe dla kota z kotem, tak i kota z psem wyznaczamy strefy przestrzeni dla obu.

Etap 1. Izolacja zwierząt – Na początek zwierzęta powinny być w dwóch różnych pokojach, gdzie będą miały okazję oswoić się z obecnością drugiego osobnika jego zapachem i do wydawanych przez niego dźwięków.

Etap 2. Wymiana zapachów – Przeniesienie kocyków, zabawek lub szczotek pozwala na wstępną wymianę zapachów, kiedy oba zwierzęta nie wykazują oznak stresu.

Etap 3. Wymiana pomieszczeń bez kontaktu – W tym etapie zwierzęta uczą się siebie nawzajem, zbierając zapachowe informacje. Kot może wejść do pomieszczenia psa, np. podczas jego wyjścia na spacer.

Etap 4. Kontrolowane spotkanie – Zwierzaki na smyczy i z odpowiedniej odległości obserwują się nawzajem i mogą ocenić postawę drugiego osobnika. Ważne jest, aby nie szarpać smyczy i umożliwić im swobodę. Muszą się nauczyć gestów drugiego i wiedzieć co po nich nastąpi. Dystans skracamy, jeżeli zwierzaki nie odczuwają stresu w swojej obecności.

Etap 5. Odwiedziny – Wprowadzenie jednego pupila do pomieszczenia drugiego, przy jednoczesnym zapewnieniu wygodnej przestrzeni do ewentualnego wycofania się, pomaga w dalszym oswajaniu się.

Etap 6. Swobodne przebywanie w wspólnej przestrzeni – Zwierzęta uczą się granic, a obserwacja ich interakcji pozwala na wczesne wychwycenie niepokojących sygnałów. . Jedno będzie już rozumieć przekaz ciała drugiego i do syknięć, parsknięć, gonitw i podrapań będzie dochodziło coraz rzadziej. Nie możemy dopuścić do eskalacji negatywnych zachowań dlatego nasza obecność na tym etapie jest niezbędna.

Etap 7. Pozostawianie zwierząt razem – W zaczynamy wychodzić z domu na krótkie okresy, stopniowo wydłużając czas nieobecności, obserwując reakcje zwierząt po naszym powrocie. Czy zwierzaki razem nas witają? Czy domagają się naszej uwagi i jedzenia? Czy może musimy zacząć planować remont, bo mieszkanie właśnie nawiedziło tornado? Niepokój jednego z pupili wymusi powrót do poprzedniego etapu.

Etap. 8. Nocna izolacja – Ponieważ koty są bardziej aktywne nocą, warto na początek izolować pupile w nocy, aby uniknąć niekontrolowanych gonitw, zwłaszcza gdy zwierzaki są jeszcze w fazie adaptacji. Gdy dojdzie do momentu, że zabawy będą bezpieczne dla obu stron w ciągu dnia, i zwierzaki będą potrafiły się już bez trudu i naszej pomocy w dowolnym momencie zakończyć zabawę i przejść do wspólnego relaksu możemy mówić o udanym procesie socjalizacji.

Wyzwania związane z emocjami i instynktem

Praca nad emocjami psa jest często wymagająca, ponieważ psy muszą nauczyć się kontrolować swoje instynkty. Silny instynkt pogoni u psa może stanowić wyzwanie, zwłaszcza gdy młody kot przebiega przez pokój, stając się kuszącym celem do pogoni.

Jednak cierpliwość i czas przynoszą efekty. Z biegiem dni nasze futrzaki będą mogły spędzać coraz więcej chwil razem, spoglądając na nas swoimi pełnymi miłości oczami podczas porannego śniadania.